ฉะนั้น คนที่เรียนมาจริง กับ คนที่ลอกมาจริง ข้อมูลมันจึงแตกต่างกันยังกับดิน และ อวกาศ วิชา 64 ข่วย แท้จริง เรียนกับไม่ใช่จบง่ายๆ มีรายละเอียดปลีกย่อยมากมาย แค่เส้นข่วย ที่แตกแยกออกจากกัน ก็ไม่ใช่น้อยๆ ซะแล้วมีตั้ง 3-4 ชั้น จากที่เหล่ากำมะลอมองเห็น 6 ไหงมันกลายเป็น 9 เส้น ถึง 12 เส้นซะอย่างงั้น อีกทั้งชัยภูมิในวิชาซำง้วน ซึ่งยังไม่ปรากฏขึ้นมาว่า มีผู้ใดจะรู้แจ้ง รู้จริง ถ้ามีหน่วยงานใดที่มีความรู้ทางวิชาการเกิดเปิดสอบความรู้ทางวิชาการฮวงจุ้ยสำนักซำง้วนขึ้นมา คาดว่า เหล่าซินแซกำมะลอเจ้าของชมรม และ เจ้าของสถาบันที่เปิดสอนวิชา 64 ข่วยทั้งหลาย คงมีหวังฟันคะแนน 0 เต็ม 100 แน่ๆ นี่ขนาดชัยภูมิยังตกระนาว แล้วจะเอาอะไรกับเรื่องอื่นๆ นี่ไม่ต้องพูดถึงรูปดวงข่วย นะ ยังห่างไกล เพียงจะอาศัยหลักปี หรือ หลักวันมาใช้ อันนี้ก็ลองผิดลองถูกกันต่อไป ใช้ยังไงก็ไม่ได้ผล เอาเป็นว่า 100 คนจัดได้ผลสัก 1 คนคงจะแสนยาก ก็คงต้องถากๆ ถางๆ ไถแกมตอแหลไปจนสีข้างแดงว่า “มันได้ผลอย่างอัศจรรย์” เพื่อให้คนที่ไม่รู้ และ หลง เพราะอาศัยความโลภ บินเข้าไป

ไอ้เรื่องสงครามวิชาระหว่างศิษย์มีครู และ เหล่ากำมะลอ มันคงไม่จบลงง่ายๆ ก็ในเมื่อมันกำมะลอเกือบทั่วทั้งโลก เล่นแปลหนังสือมาสอน และ มาถือหล่อแกลอยหน้าลอยตาถ่ายรูป แอ็คท่าเหมือนนายแบบ แต่ก็ยังเป็นประเภทท่าดี ทีเหลวอยู่นั้นแหละ เรื่องเคล็ด เรื่องกลวิชานี่ อันนี้มันเป็นสิ่งที่เหล่าปรมาจารย์ท่านวางหมาก วางกล ไว้ล่อลวงเหล่ากำมะลอ และ บรรดาจำพวกครูพักลักจำ เหมือนประหนึ่งว่า เหล่าครูบาอาจารย์ และ เหล่าปรมาจารย์ ทราบว่า ในอนาคตจะบังเกิดบุคคลจำพวกนี้ขึ้นมาโดยมาก

สำหรับคำทำนายบ้านนั่งข่วยใด ที่นำมาลงให้ศึกษานี้ อาจมีผลอยู่บ้าง แต่ให้ทราบไว้พอรู้เป็นแนวทาง ใจจริงๆ ก็อยากจะเขียนคำทำนายตามแบบ ตามแนวที่ศึกษามาจนใจจะขาด เพราะมันแม่นอัศจรรย์ จนขนลุก ขนพอง แต่กลัวว่า จะมีผู้หน้าซื่อใจคด บางคนมันหัวใส ย่องมาก็อปไปเปิดสอน แล้วอ้างตัวว่า เรียนสืบมาซะงั้น เอ้า ลอกไปให้หมด ลอกไปยังไง ต่อให้ลอกไปจนวันตายก็ไม่มีวันหมด ก็ยังคงกำมะลอ วันยังค่ำ จะหลอกคนกินไปจนวันตายก็เชิญ ที่น่าสมเพช คือ หลอกตัวเองว่า ตนเข้าถึงวิชานี่สิ แหม ทำไปได้ ยังไงนิมนต์ทำต่อไปเถอะนะ ไม่ว่ากัน หมดความอดทนเมื่อไหกร่ เราไปเจอกันถึงที่เลย อย่าหลบหน้าก็แล้วกัน เถียงให้ขึ้นด้วยล่ะ

คำทำนายพื้นฐานตามหลักวิชาซำง้วน 64 ข่วย ซึ่งคัดออกมาจากหนังสือวิชา 64 ข่วย ขั้นพื้นฐาน พึงทราบก่อนว่า มันพอใช้ได้บ้าง จะให้มันตรงไปทุกเรื่องนั้นคงไม่ใช่ เพราะเหล่าปรมาจารย์ท่านเขียนไว้ในตำราให้เป็นแนวทางในการศึกษา ไม่ใช่หมายความว่า จะเอาไปใช้งาน หรือ เอาไปทำมาหารับประทาน ด้วยการนำไปเป็นข้อมูลในการสอน หรือ นำไปตั้งตัวเป็นซินแซ คนที่จะเป็นคณุบาอาจารย์หรือตั้งตนเป็นซินแซได้ ต้องอาศัยการเรียนสืบต่อจากผู้สืบทอดวิชา ไม่ใช่แปลหนังสือ/ตำรามาใช้งาน ต้องอาศัยการเรียนหลายปี ต้องอาศัยการฝึกฝน ออกภาคสนาม ลำพังเพียงจะศึกษาด้วยตนเอง ไม่มีทางบรรลุวิชาเป็นแน่ วิชาจริงๆ ก็จักกลายเป็นของปลอม ไปเท่านั้นแหละ ผู้ใช้ก็จะกลายเป็นกำมะลอเท่านั้น